Author: Terrence Horton

ชาวเหนือ เป็นผู้ที่มีภาษาและวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์มาก อย่างเช่น การอู้คำเมืองที่ไพเราะด้วยน้ำเสียงและการพูดที่เนิบช้าทำให้น่าฟังอย่างมาก และด้วยอุปนิสัยเช่นนี้ก็ส่งผลไปถึงวัฒนธรรมประเพณีต่างๆด้วยเช่นกัน อย่างเช่น การทานข้าวแบบขันโตกที่ค่อยๆปั้นข้าวเหนียวอย่างพอดี ทานแบบช้าๆหรือว่าจะเป็นการฟ้อนเล็บที่สวยงามประณีต และวันนี้เราจะมาพูดถึงการฟ้อนเล็บ ศิลปะการแสดงของคนไทยภาคเหนือกันว่าเป็นอย่างไรบ้าง             ฟ้อนเล็บ เป็นการฟ้อนของคนภาคเหนือ คล้ายการฟ้อนเทียนแต่ว่าเวลารำไม่ต้องถือเทียนโดยคนที่ฟ้อนจะต้องสวมเล็บยาวโลหะทุกนิ้วเว้นนิ้วหัวแม่มือ และจะฟ้อนในตอนกลางวัน ใช้ผู้แสดงจำนวนมาก และมีรูปแบบการฟ้อนอยู่ 2 รูปแบบคือ แบบพื้นเมือง เรียกว่า ฟ้อนเมือง และแบบคุ้มเจ้าหลวง ใช้วงดนตรีพื้นเมือง หรือวงปี่พาทย์ในการทำการแสดง ผู้แสดงแต่งกายตามแบบกุลสตรีชาวเหนือนุ่งซิ่น ถ้าเป็นแบบแผนของคุ้มเจ้าหลวงผู้แสดงต้องสวมกำไลเท้า การฟ้อนเล็บเป็นการฟ้อนบวงสรวงหรือฟ้อนต้อนรับตามประเพณีในช่วงเวลากลางวัน ใช้เวลาในการแสดงประมาณ 10

ระบำตารีกีปัส หรือ หลายคนเรียกว่าระบำพัด เป็นระบำชองภาคใต้ที่มีจังหวะเร้าใจและมีการแต่งตัวที่สวยงาม หลายคนชื่นชอบการรำตารีกีปัส แต่ไม่แน่ใจว่า ระบำนี้มีประวัติความเป็นมาอย่างไร และเกิดขึ้นมาจากอะไร วันนี้เราจะมาพูดถึงการรำตารีกีปัสกัน รับรองเลยว่า คุณจะเข้าใจในเรื่องการรำตารีกีปัสมากยิ่งขึ้นแน่นอน และในปัจจุบันยังมีการรำกันอย่างแพร่หลาย ในบางครั้งนำไปใช้สอนในสถานศึกษาด้วยเพื่อเป็นการเผยแพร่ทางวัฒนธรรม                 ระบำตารีกีปัส เป็นการแสดงพื้นเมืองของชาวไทยมุสลิมในภาคใต้ของไทย คำว่าตารีกีปัสมาจากภาษามลายู โดยคำว่า ตารี มาจากคำว่า ตาเรียน ที่หมายถึงการฟ้อนรำ ส่วนกีปัส หรือออกเสียงว่า ฆีปัส คือ พัด เพราะฉะนั้น ตารีกีปัส จึงหมายถึงการรำที่ใช้พัดเป็นส่วนประกอบในการแสดง